کلوسیوم کجاست؟ ایتالیا یا ترکیه؟!

نویسنده: پویا جفاکش

شاید باورتان نشود. ولی تصویری که در بالا میبینید احتمالا خرابه های 1 واقعی و اصیل است که در شهر استانبول ترکیه قرار دارد. ابعاد آن تقریبا به همان اندازه ی ابعاد خرابه های کلوسیوم رم 1 است اما داخلش کاملا با انواع ساختمان ها شامل یک هتل، و جالب این که ازآنجمله یک ورزشگاه پر شده و زیر سایه ی تبلیغات کلوسیوم رم ایتالیا کاملا به فراموشی سپرده شده که قطعا اداره کننده های ساختمان های داخل آن از این موضوع خوشوقتند. دلیل این فراموشی عمدی نیز کاملا روشن است. تاریخ جهان کاملا اروپا محور است و این تاریخ اروپا محور، رم اصلی را رم ایتالیا میداند که توسط اشرافیت بیزانسی مهاجر از قستنطنیه (استانبول) طی سقوط بیزانس (روم شرقی) به دست عثمانی ها مسکون و جانشین رم شرقی یا قستنطنیه گردید. آنها خاطرات آن رم را به رم ایتالیا منتقل نموده و آن را رم اصلی جا زده اند. آمفی تئاتر بدنام کلوسیوم که صحنه ی نبرد حیوانات و انسان ها، و انسان ها با انسان ها، در مقابل دیدگان تشنه به خون تماشاگران بوده، یکی از این خاطرات است.

تا قبل از پاپ بندیکت چهاردهم در قرن 18 در محل کلوسیوم رم ایتالیا، یک کارگاه پارچه بافی و انبار نمک و مانند آن، و قبل از آن هم فقط یک برکه وجود داشته است. پاپ بندیکت، کلوسیوم را به عنوان یک بنای یادبود شهدای مسیحی که در کلوسیوم اصلی، خوراک حیوانات درنده شدند، بنا کرد و عمدا آن را به صورت یک ویرانه برپا ساخت. در نگاره ای از دوران پاپ پیوس هفتم (1800 میلادی به بعد) در واتیکان، شما کلوسیوم درحال ساخت را میبینید که فرشته ای بر ساخت آن نظارت میکند. گفته میشده کلوسیوم، تئاتری بوده که وسپازیان امپراطور روم برای یک بت بنا کرده است. اما در نگاره های قرن17، این تئاتر، کوچکترین شباهتی به آن محوطه ی آدمکشی عظیمی که انتظار داریم آدم ها و حیوانات در آن با خشونت در راه بت مزبور قربانی شوند ندارند چون هنوز کلوسیوم فعلی رم ساخته نشده بود. ضمنا ستونیوس و دیگر منابع، میگویند وسپازیان، مصالح ساخت چندین بنا ازجمله چند آمفی تئاتر را با بازمانده ی مصالح معبد تخریب شده ی یهودیان در اورشلیم ساخت و البته چیزی که امروزه شما فقط میشنوید این است که کلوسیوم با این مصالح ساخته شد. ظاهرا راویان اولیه انتظار نداشته اند آمفی تئاتر آنقدر بزرگ باشد که مصالح معبد اورشلیم را تمام کند. درواقع کلوسیوم رم ایتالیا تقلید آمفی تئاتر بزرگ قستنطنیه بوده که در نقشه ی براون جورج و هوگنبرگ فرانس از استانبول قدیم –منسوب به 1575 میلادی- در وسط قستنطنیه قرار داشته و از آن، با عنوان "کلوسیو دی اسپریتی" یاد شده که یادآور نام کلوسیوم ایتالیا است. این بنا در کنار اوبلیسک کنستانتین موسوم به کلوسیوس بنا شده و خرابه هایش در انتهای مخالف مسجد حاجیه صوفیه قرار دارد:

“Istanbul and the Vatican: colosseum”: g.v.nosovsky , a.t.fomenko: studies 2008-2010: chronologia.org

این واقعیتی غریب است که فقط و فقط تاریخ ژزوئیت نوشته ی غربی، پیچیده اش کرده است. کلوسیوم روح قستنطنیه است که ما آن را شهر بنا شده توسط کنستانتین کبیر اولین امپراطور مسیحی تاریخ میشناسیم و مقدس میداریم. اما همانطورکه روم، تقدس خود را از کشتن مسیح و آواره کردن یهودیان به دست آورد خرابه های معبد پیشین یهودیت و البته مذهب و خدایش، جنونگاه نظم توحش رومی مسیحی شدند و این کشتار تحت کنترل مجسمه ی نرون در جوار کلوسیوم –همان بت محبوب وسپازین- صورت میگرفت که جانشینان نرون آن را "سول کلوسوس" یا خدای خورشید غولپیکر میخواندند و نام محل هم از همان آمده است. حروف ابجد نام نرون nero  برابر با عدد 666 یعنی شماره ی ظهور  دجال و شیطان در آخرالزمان در مکاشفه ی یوحنا است و او عمدا چنین نامیده شده تا به نظر برسد دجال که نرون بوده، آمده و رفته است به همراه آن کلوسیوم قتلگاه مسیحیان. اما این گول زننده است. نرون یا دجال، همان خدای خورشید است. جانور خورشید شیر است و با توجه به این که زمان با خورشید پیش میرود لحظه های مختلف زمان همچون صفات شیر به حد وحوش مختلف توسعه می یابند. به همین دلیل سیرک های رومی مثل کلوسیوم را ارنا میخوانند که از عرین در عربی به معنی جایگاه شیر -معمولا جنگل- می اید. خدای خورشید موکل زمان است و در دوره ی رنسانس، زمان، قاتل ایمان مسیحی بود در قالب اسطوره ای مومنان بی پناهی که توسط رومیان کافر زجرکش شدند. زمان است که میگذرد و خاطره ها را ارزشمند میکند. برای کلیسا لازم بود خاطره ی شکنجه و مرگ مسیحیان اولیه در جدالشان با کافران ابدی باشد تا هیچ وقت شکست کلیسا یک لحظه ی ابدی از تاریخ به نظر نرسد. به همین دلیل کلوسیوم به شکل یک ویرانه ساخته شد، چون قرار است زمان به همان نسبت دوستان خدا، دشمنان او را نیز لحظه ای گذرا از تاریخ بداند و سقوطشان را محتوم.